ZWEMDOK ROCK EN WATERPOP; Waterige Festivals Het is weer voorbij die mooie zomer..... ja ja, zo verwoorde in een vaag en ver verleden mede-Rotterdammer Gerard Cox het gevoel dat ik nu heb zo mooi. Ook al viel er van een échte zomer niet te spreken. Ik heb de zon amper zien schijnen en ik zie er dan ook uit alsof ik op de Noordpool op vakantie ben geweest. Toch heb ik deze zomer mij weer bezig gehouden met het ultieme zomertijdverdrijf; muziekfestivals bezoeken. Ieder zichzelf respecterend gehucht heeft ‘s zomers een festival waar de plaatselijke jeugd het hipste op muziekgebied voorgeschoteld krijgt en ik schep er genoegen in om daarvoor stad en land af te reizen en op overwegend drassige weitjes en in de kou naar bandjes te kijken. Na een tocht langs de ‘grote’ namen als Pinkpop of Torhout en de kleinere festivals, blijkt eens te meer dat de kleinere festivals een veel grotere charme hebben. Twee festivals sprongen er dit jaar voor mij uit. Toevallig in naam en weerklimaat allebei waterig; Zwemdok Rock in Lummen, België en Waterpop in Wateringen. Toevallig zijn er op beide festivals ook raakvlakken in de programmering en dus is het tijd voor een vergelijkend warenonderzoek. Opvallend hierbij is dat Nederlandse bands beter presteren in België en andersom. We hebben het hier bijvoorbeeld over Supersub. In België speelden deze Nederlandse Britpoppers voor anderhalve kraaienkop én in de regen alsof hun leven er vanaf hing. In Wateringen was het optreden echter mat en ongeïnteresseerd. Iets wat van Dead Man Ray niet gezegd kan worden. Deze Belgische sensatie komt op Waterpop wat moeilijk op gang, maar herstelt zich snel en zet uiteindelijk een memorabel optreden neer. Drie gitaren, géén bas, drie drumcomputers en een drumstel zijn de ingrediënten voor een avontuurlijk uurtje belgapop. Voor een handvol geïnteresseerden weliswaar, want het overgrote merendeel van de bezoekers van Waterpop komt voor de Heideroosjes, die na Dead Man Ray acte de présence zullen geven. Toch lukt het hen om het publiek geboeid te houden, iets wat ze in het eigen land maar moeilijk weten te bewerkstelligen. De organisatie van elk willekeurig festival zorgt meestal wel voor één of meerdere band s waarbij het publiek niet na hoeft te denken, maar gewoon voluit kan feesten, crowdsurfen, springen etcetera. Op Zwemdok Rock mag de Osdorp Posse het publiek trakteren op een klein uurtje springen en crowdsurfen en dat doet de Lummense jeugd dan ook bij bosjes. Ondertussen begint het zo hard te regenen dat je over het veld zelf ook bijna kunt surfen. Halverwege Echo and The Bunnymen wordt het me echt te veel. Zonder de afsluiter Faithless af te wachten, druipt ondergetekende letterlijk af richting de auto. Het is mooi geweest..... Zwemdok Rock, een zeer toepasselijke naam voor een drassig en nat festival. Altijd jammer om te zien hoe een perfect georganiseerd festival door iets lulligs als regen letterlijk in het water loopt. Hopen dat het volgend jaar droog blijft..... Zo dacht ik dat ook Waterpop 1998 door de regen bedorven zou worden. De naam hebben ze in ieder geval al niet mee.... Op een aantal miezerbuitjes na, blijft het gelukkig droog en mogen de al eerder genoemde Heideroosjes, China Drum en de Nederlandse Prodigy-kloon Junkie XL zorgen voor het betere beuk en springwerk. Een indrukwekkend moment voor uw verslaggever al hij naast hem in het heren urinoir niemand minder dan Rudeboy himself aantreft. Vijf minuten later klinken de eerste beats van Junkie XL over het veld en kijkt Rudeboy alsof hij weer naar de wc moet.... het zullen wel de zenuwen zijn geweest.... Meer indruk maakte China Drum. De band oogt veel levendiger nu dat de zanger van achter zijn drumkit vandaan is en als een echte frontman het publiek bespeelt. Hoogtepunt blijft toch steeds weer hun punkrock versie van de Kate Bush klassieker ‘Wuthering Heights’. Emily Brönte swingt in haar graf! Waterpop staat bekend als het ‘gezelligste festival van Nederland’. Dat moet ik zeker beamen. Misschien komt het wel door al die Westlanders die je er tegen komt. Waar je als westerling op festivals in de provincie en ook als Nederlander in België vaak als ‘buitenstaander’ behandeld wordt, daar verwelkomt het Waterpop publiek een ieder die een gezellige dag wil hebben. Door het tolerante en relaxte publiek, is de security dan ook eigenlijk overbodig en daarmee mag Waterpop een lichtend voorbeeld zijn voor andere festivals. Volgend jaar weer? Zeker weten! Was er na Waterpop nou niet nog één festival waar heel alto-Nederland zich heen spoedde?? In de Flevopolder ofzo?? Oh well, whatever, nevermind.......... Vol weemoed zet ik de naald van mijn pick-up nog maar eens op de dikke plak vinyl die op de draaitafel ligt. Nog één maal schalt Gerard Cox door mijn kamertje.... "Het is weer voorbij die mooie zomer...." om daarna het veel toepasselijkere ‘Rain’ van The Beatles op te zetten..... tot volgend jaar! EDGAR KRUIZE foto’s: EVELIEN EENHOORN