THE STORY OF RICKY
Regie: Lan Nai Kai
Met: Fan Siu Wang, Yukari Oshima, Frankie Chin, Philip Kwok
1991
Label: Star Entertainment (HK)
91 minuten

Hong Kong heeft een traditie van films die alle logica het raam uitgooien en met niets dan pure sensatie komen. Fantasy Mission Force en Holy Virgin Versus The Evil Dead zijn twee mooie voorbeelden. The Story Of Ricky gaat nog een stapje verder en gooit er talloze gore effecten en emmers bloed tegenaan.

In de volgende eeuw zijn gevangenissen (net als parkeerterreinen, wordt er verteld) geprivatiseerd. Maar het hellegat waar onze held Ricky terecht komt kan wel wat onderzoeksrapportjes gebruiken. Meteen bij binnenkomst zien we al dat Ricky een harde kerel is. Een röntgenfoto laat zien dat er verscheidene kogels in zijn lichaam zitten, waar hij totaal geen last van lijkt te hebben.

Eenmaal binnen is Ricky meteen het mikpunt van de corrupte gevangenisdirectie en de criminelen die de zaakjes in handen hebben. De ene na de andere zware jongen wordt op Ricky afgestuurd. Op de meest bizarre manieren worden ze uitgeschakeld: met een vuistslag dwars door het lichaam of een klap op het achterhoofd waardoor de ogen eruit vallen (die meteen opgepikt worden door hongerige kraaien). De meeste aanvallen vinden plaats met van die Rambo-survivalmessen (tenminste, volgens mij hadden ze één zo'n mes op de set liggen en hebben ze die verschillende keren gebruikt). Ricky raakt veelvuldig zwaar gewond, maar gaat gewoon door. In één gevecht worden de spieren in zijn arm doorgesneden, waardoor die arm onbruikbaar is. Om zich van dit kleine euvel te ontdoen, trekt hij de spieren uit de gapende wond en knoopt (!) hij de uiteinden aan elkaar, waarna hij weer vrolijk verder kan vechten. En als de meeste bad guys vernietigd zijn, verandert de gevangenisdirecteur in een groot rubberen monster dat sterft in een enorme vleesmolen.

Wat je in The Story Of Ricky allemaal voorgeschoteld krijgt is bijna niet te beschrijven (bovenstaande is dan ook verre van compleet). Geen logica, geen verhaal, slechts puur sensatie. Een compleet gestoorde film, maar met een zodanig consistent doorgevoerde toon van waanzin, dat je er alleen maar bewondering voor kunt hebben.

Tom