THE TIGERS

Regie: Eric Tsang Met: Andy Lau, Tony Leung, Philip Chan, Eric Tsang 1991 Label: Eastern Heroes 100 minuten Om meer exemplaren te verkopen wordt menig middelmatig triadethriller op de verpakking voorzien van een aanduiding als: "...in de traditie van John Woo..", of "...John Woo on steroids...". Meestal betreft het onsamenhangende films, die slechts schrale imitaties van de grote John Woo zijn en waarbij de geweldscenes binnen het verhaal volledig uit de lucht komen vallen. Op het hoesje van The Tigers vond ik geen enkele verwijzing naar Woo en vreemd genoeg is dit tot nu toe de enige film waarbij zo'n vermelding volledig op zijn plaats zou zijn. Niet omdat er keiharde schietpartijen van een half uur in voorkomen, maar The Tigers weet een verhaal te vertellen waarin drama, humor en geweld perfect met elkaar in balans zijn. Het zit als film ergens tussen Bullet In The Head en A Better Tomorrow in. Woo's vaste thema's eer, vriendschap en wraak spelen dus ook hier een belangrijke rol. Vijf agenten van de Hongkongse politie verduisteren tijdens een arrestatie een koffer met geld, als tegenprestatie voor het verwonden van een van hun collega's. Ze verdelen het geld onder elkaar, maar een van hen heeft morele bezwaren en weigert zijn deel aan te nemen. De dromen van een luxer leven worden verstoord de eigenaar van het geld, een drugsdealer die de vijf aan dreigt te geven bij de ICAC. De ICAC is de werkelijk bestaande anti-corruptie commissie van Hong Kong die sinds de mid-jaren zeventig verantwoordelijk is geweest voor het terugdringen van de wijdverbreide corruptie binnen het politie-apparaat. De dealer wil zijn geld terug, inclusief rente, en geeft daarom een tip voor een grote arrestatie. De vijf agenten zien zich gedwongen om nog een keer geld te verduisteren. De helft van die nieuwe opbrengst dient als de gevraagde rente. Vernederd proberen de vijf mannen om de dealer uit te schakelen. The Tigers verkent de grens tussen goed en kwaad. Net als in Michael Mann's Heat wordt de relatie tussen politieman en crimineel tegen het licht gehouden. De vraag is hier: wanneer wordt iemand een crimineel? De vier agenten nemen illegaal geld aan en zijn dus voor de wet misdadigers, terwijl de kijker, die ze van begin af aan volgt, weet dat ze nog wel degelijk de good guys zijn. Regisseur Tsang probeert daarmee het zwart-wit patroon van helden en schurken te doorbreken, maar spreekt zichzelf tegen door van de dealer een twee-dimensionaal standaardpersonage te maken. Dat is het enige zwakke punt in deze film in de échte John Woo-traditie.