TWIN DRAGONS
Regie: Tsui Hark en Ringo Lam
Met: Jackie Chan, Maggie Cheung, Nina Li Chi, Teddy Robin
1992
Label: Imperial Entertainment UK
100 minuten


Hier is een originele twist: twee Jackie Chans in één film. Chan speelt tweelingbroers die bij hun geboorte door een ongelukje van elkaar zijn gescheiden. Broer 1 komt in de handen van een dronken prostituée terecht en groeit op als straatschoffie, terwijl broer 2 met zijn oorspronkelijke ouders naar Amerika emigreert en daar uitgroeit tot dirigent en concertpianist.

Als de wereldberoemde dirigent naar Hong Kong komt voor een concert kan het ook niet anders dan dat de twee elkaar weer tegen het lijf lopen. En omdat geen van beide weet heeft van de ander kunnen we onze lol weer op, met een hele serie persoonsverwisselingen in Jackie Chan-stijl.

Broer 1 is namelijk een automonteur en coureur die gedwongen wordt de vluchtauto van een stel gangsters te besturen. Maar dankzij de verwarring rond de dubbelgangers staat de coureur al snel in een bomvolle concertzaal een orkest te dirigeren, terwijl de dirigent door gangsters wordt achtervolgd.

Het lijkt te mooi om waar te zijn: een film geregisseerd door Tsui Hark èn Ringo Lam met Jackie Chan in de hoofdrol. Twin Dragons lijdt echter onder drie factoren. Allereerst is er het feit dat Jackie de concertpianist helemaal niet kan vechten, zodat we hem vaak zielig in een hoekje zien zitten, zich verschuilend voor boze gangsters. Dat willen we dus niet. Jackie must kick ass!

Probleem nummer 2 is Teddy Robin, die de collega en vriend van Jackie de automonteur speelt. In het dagelijks leven is Robin filmproducent, maar voor deze ene keer mocht hij ook eens acteren. Slechte keuze. Robin is fysiek van het formaat Bart Boos, maar minstens drie keer zo irritant en hij werkt de kijker flink op de zenuwen. Tenslotte het script. Gezien het feit dat er vier schrijvers voor nodig waren, is het vreemd dat er slechts een standaard klucht uit voortgekomen is.

Het is echter niet allemaal kommer en kwel. Als geheel genomen is Twin Dragons best genietbaar, maar gezien het talent dat hier aanwezig is had er veel meer ingezeten.

Tom