TO BE NUMBER ONE

Regie: Johnny Mak Met: Ray Lui, Kent Cheng, Lawrence Ng, Cecilia Yip, Waise Lee, Amy Yip, Kenneth Tsang, Lo Lieh 1991 Label: Eastern Heroes 135 minuten Een all star cast is aangetrokken voor deze ambitieuze verfilming van het levensverhaal van de Al Capone van Hong Kong: Limpy Ho. En is het toeval dat de fictionalisering van dat leven een opvallende gelijkenis vertoont met de fictionalisering van Capones leven, oftewel Scarface? Voor de ervaren Hong Kong-kijker zal het nauwelijks als een verrassing komen. Scarface is voor de actiefilmers van Hong Kong al jaren een belangrijke inspiratiebron, maar in To Be Number One zit wel heel veel Scarface. In de openingsminuten zien we een identieke ondervragingsscene nadat Ho vanuit China naar Hong Kong is gevlucht en vervolgens zien we hem als bordenwasser in een restaurant aan de slag gaan. Gedurende de hele film komen scenes en situaties terug uit DePalma's meesterwerk. Maar maakt dat van To Be Number One een slechte film? Nee. Dit is veel meer dan zomaar een remake of een rip-off. To Be Number One is bovenal menselijker. Hoofdpersoon Ho is een man met duidelijke goede kanten en die goede kanten van zijn persoonlijkheid zijn gedurende het grootste deel van de film in de meerderheid. We kunnen meer sympathie voor hem ontwikkelen dan voor Al Pacino's Tony Montana. Jammer genoeg zit hier ook een van de zwakke punten van de film. Ho is zo sympathiek omdat we zijn donkere kanten niet te zien krijgen, en dat omvat ook zijn criminele prakijken. Het gevolg is dat we niet weten wat hij nu precies doet om op te klimmen binnen de onderwereld van Hong Kong en we dus gewoon maar moeten aannemen dat hij met iedere scene een stuk machtiger is geworden dan in de vorige. Nu lukt dat best dankzij de goede acteerprestatie van Ray Lui, maar het blijft een zwak punt. De andere reden waarom dit niet helemaal geworden is wat het kunnen worden zijn de concessies die er zijn gedaan aan de Hongkongse manier van films maken. To Be Number One is stylistich en qua vertelstijl enorm conventioneel. Maar To Be Number One is en blijft een goede film, die drijft op Ray Lui's performance en een dozijn bekende gezichten. Meer aandacht voor de hoofdpersoon en zijn milieu had het verschil gemaakt tussen een goede film en een kleine klassieker.