RONDJE VAN DE ZAAK De grijze atmosfeer siert Den Haag; toch moet het zeker 25 graden zijn. De bruine 1978 Mercedes diesel klinkt als een pak spijkers in een cocktailshaker. De uitlaat kotst wolken zwarte rook naar buiten als de wagen met redelijke gang op het Rijswijkseplein aanrijdt. Plots draait Larry het stuurwiel met een ruk naar links om een groene Opel Senator te ontwijken die met hoge snelheid door een rood stoplicht scheurt. Tegelijkertijd duwt hij vol op de rem; de versleten Michelins piepen van frustratie en met een knal komt de Mercedes tot stilstand tegen de stoeprand. Verbauwereerd stappen Larry en Theo uit en beduusd kijken ze naar de grote deuk in de velg en de platte band daar omheen. "Godeverde godver de godverdomme!" Wat een boer zeg...Zag je dat? Daar sta je dan." Al spugend smijt Larry zijn pet tegen de grond. Het stoplicht springt inmiddels op rood en een tel later flitst de fotocamera die pal voor de lamp opgesteld staat; de wagen staat net op de voeler in het asfalt, voorbij de witte streep. "Jezus Christus...!" "Volgens mij zat er een kale gast achter het stuur..." Zegt Theo beduust voor zich uit kijkend en krabt op zijn hoofd. "Hou toch je bek man! 80% van de mensheid is kaal...Zag je die flits..? "Flits?" "Kut! Wat moeten we nu? Hebben we wel een krik in dit wrak?" Wazig staart Larry naar de bruine auto. Theo mompelt nog wat en opent de kofferbak. "Jaa...?" roept Larry ongeduldig en steekt een sigaret op. "Godverdomme! De jerrycan is omgepleurd. Kolere, wat stinkt dat..." Walgend houdt Theo zijn hand voor zijn neus als de benzinedampen die opstijgen uit het grijze tapijt in de kofferbak zijn longen penetreren. "Wat een klotezooi zeg, die lucht gaat nooit meer weg." Theo staart weer voor zich uit. Moedeloos trekt hij het reservewiel uit de dubbele bodem onder het tapijt vandaan. Na een hoop vijven en zessen zit het reservewiel onder de auto. Zichbaar pissig gooit Larry het kapotte wiel in de bosjes en Theo sluit de stinkende kofferbak. "Gadverdamme...die bezinelucht komt van mijn handen" Met een vies gezicht opent Theo het raam. "Dat gaat er voorlopig niet meer uit. Kijk je uit dat je mijn stoelen niet aanraakt?" Larry start de motor en rijd weg; Flits. Een uur later, na bij alle benzinestations op de route de handen te hebben gewassen en een paar flinke woordenwisselingen, arriveren de heren op Schiphol. "Waar komt Manolo eigenlijk vandaan?" Vraagt Theo net iets te vriendelijk. "Hmmm. Uit Pakistan" Antwoord Larry die star door het linkerraam voor zich uit kijkt en tegelijkertijd het volume van de scanner op het dashboard omhoog draait. "Pakistan? Wat moet hij daar nou doen?" Theo draait het volume weer terug. "Een test-project" Sist Larry en draait het volume nu naar maximaal. Theo's hoofd zwelt langzaam op en woedend rukt hij de scanner van het dashboard en gooit hem door het raam naar buiten. Met een hoop kabaal spat de scanner uit elkaar op het asfalt. Plak! Larry's vuist landt met aanzienlijke snelheid op Theo's wang. Door de klap slaat zijn hoofd naar achteren tegen de deurpost aan. In een reflex kan Theo nog net uithalen om vervolgens de kin van Larry te raken. Hetzelfde moment komt Manolo uit de draaideur van de aankomsthal en loopt naar de auto toe. Verbaasd staart hij naar de stoffelijke resten van de scanner op de grond en ziet Larry Theo's hoofd tegen het dashboard slaan. Manolo weet gelijk hoe laat het is en loopt regelrecht naar de taxistandplaats. "Accepteer je ook creditcards?" vraagt Manolo de zweterige, veel te zware chauffeur van de voorste taxi in de rij terwijl hij zijn goldcard tegen het raam aan drukt. De chauffeur piept ja en Manolo stapt achterin. "Naar Den Haag. Kan je mijn koffers effe achterin laaien?" Zonder weerwoord af te wachten pakt Manolo zijn telefoon, toetst een nummer en begint gelijk in het Italiaans tegen iemand te schelden en te klagen. Een half uur later stopt de taxi voor de Sunwheel Beach-bar. Twee Musclecars staan midden op de weg voor een op de grond getrokken krijtstreep vol gas te blazen. Een blond grietje in roze bikini staat breed lachend met een geblokte vlag te zwaaien en wel vijftien bikers staan enthousiast bier over de wagens te gooien als deze met rokende banden zij aan zij wegrijden. Het geluid van de op volle toeren draaiende rubber en krukassenorgie is oorverdovend. "Breng je mijn koffers effe binnen?" Nog voor de chauffeur ook maar de kans krijgt een weerwoord te geven stapt Manolo uit de taxi en verdwijnt in de club. Nog geen 10 seconden later komt Lonny om de hoek lopen en wordt ook door de club opgezogen. De place is packed! Wel 12 topless serveersters met konijnenstaartjes en Mickey MouseŠoren manoeuvreren handig door het voornamelijk in glimmende pakken en hawaii-shirts gehesen mannelijk publiek. De geur binnen is die van tequila in het tapijt maar onderdrukt door de lucht van sigaren en goedkope eau de toilette. Iedereen lacht en lijkt het naar zijn zin te hebben. Niemand schijnt last te hebben van het feit dat de speakers zowat ontploffen. Dit tot grote tevredenheid overigens van de kale honkballer die met zijn armen over elkaar en met zo'n Miami beach glimlach in de DJ boot naar de lampjes van zijn SP-12 staat te staren. Zijn collega schuift driftig een grammofoonplaat onder de naald van de SL-1200's van voor naar achter op het ritme van de blauwe machine; Het effect doet de speakers nog harder kraken. Ondertussen begeeft Lonny zich een beetje schuchter naar de balie en mijdt elk oogkontakt. De blonde suikerspin achter de bar is geanimeerd blij als ze Lonny in het uiterste hoekje van de bar ziet neerstrijken. "He Lonny", kraait de blondine terwijl ze een Martini voor hem inschenkt. "Maak er een dubbele van en hou je kop!" bijt Lonny haar toe en steekt een sigaret op. "Is het weer zo ver..." De geblondeerde zet het glas voor zijn neus en dribbelt naar het andere eind van de bar waar Melvin zich net installeert met drie blonde grietjes in fluoriserende bikini's. Lachend fatsoeneert hij zijn stropdas en bestelt vier dubbele wodka's. Inmiddels is Manolo ook aangeschoven en bestelt een cappuchino. "Hoe was het in Pakistan?" vraagt Melvin terwijl hij zijn wodka in een teug naar binnen giet. "Heet" mompelt Manolo en zuigt de schuim van zijn cappuchino. Op het zelfde moment begint zijn GSM te piepen. Melvin bestelt nog een wodka en merkt Lonny op aan het andere eind van de bar. Lonny ziet er behoorlijk afgeleefd uit en staart naar de bodem van het lege Martiniglas. Hij merkt niet eens dat Melvin naast hem staat. "Yo" zwaait Melvin naar de bardame en legt zijn hand op Lonnies schouder. Zonder na te denken duikt Lonny naar te grond en reikt naar zijn pistool. "Beetje jumpy vandaag...?" grijnst Melvin in de pistoolloop. Melvin bestelt een wodka en een Martini. "Luister Melvin" zegt Lonny terwijl hij overeind krabbelt met gedempte stem. Zichtbaar nerveus steekt hij een sigaret op. "Ik heb een wagen waar ik vanaf moet; met bagage in de kofferbak." Lonny giet de Martini achterover en bestelt er gelijk nog een. "Waar staat die wagen?" Melvin doet zijn stropdas af om hem opnieuw om zijn nek te strikken. "In Scharendijke. Achter de witte molen. Na het weekend moet hij daar echt weg zijn." Hij steekt weer een sigaret aan met de halfopgebrande in de asbak. "Is dat alles?" Geruststellend legt Melvin zijn met goud beklede hand op Lonnies schouder. "Uhh..Ja. Als je maar niet naar de bagage vraagt." zegt Lonny zacht terwijl hij met een servetje de glazen van zijn bril schoonmaakt. Melvin schiet in de lach en Lonny is zichtbaar opgelucht. "Ik stuur 'de monteur' wel vanavond. Wat is het voor een bak?" "Een Opel Senator. Een groene." En Lonny zet zijn bril weer op. Zeker twee uur later verlaat het gezelschap behoorlijk beschonken de club. Lonny lijkt weer helemaal de oude en zingt luidkeels het Wilhelmus terwijl hij tegen een Harley-Davidson staat te plassen. Melvin knijpt in de billen van de meisjes die al kirrend achterin de witte Mercedes stappen. Lonny hijst zich achter het stuur. De motor is nog niet gestart en het gaspedaal gaat naar de bodem. De gloed van de roze neon swastika op de club glijdt langzaam van de witte auto als deze al slippend van het terrein scheurt. Melvin loert in de binnenspiegel en kijkt watertandend naar de dijen van de meisjes. De tandenstoker tussen zijn lippen beweegt langzaam op en neer als hij gelijk even zijn stropdas rechttrekt. Lonny steekt een sigaret op en draait het volume van de radio omhoog. Keihard brult hij mee met Sinatra's 'Come fly with me'. Melvin zit inmiddels omgedraaid in zijn stoel en betast de meisjes die ontdeugend giegelen. "Kijk nou!" Roept Lonny al wijzend naar een rode Skoda die ze passeren. "Dat is zo minimaal dat zelfs de ergste minimalist er nog minimaler van wordt." Hoongelach klinkt door de auto. De Mercedes stuurt abrubt naar rechts en snijdt de Skoda. Een van de meisjes laat haar bikinibroekje zakken en duwt haar kont tegen het achterraam terwijl Melvin zijn met goud omringde middelvinger uit het schuifdak steekt. Het meisje midden achterin heeft haar hand inmiddels in Lonnies broekzak laten glijden. De wagen begint al claxonerend flink te slingeren. "Shit, we hebben de afslag Gorkum gemist" roept Melvin al trekkend aan zijn stropdas. In een fractie van een seconde duwt Lonny vol op de rem; de banden gieren het uit en de auto komt tot stilstand op de vluchtstrook, twee lange zwarte sporen op het asfalt achterlatend. Pech voor het meisje rechtsachter dat net haar lippen zat te stiften in het spiegeltje van haar beautycase; Haar hele gezicht zit onder de roze lippenstift en ze begint te mopperen. Vol gas rijdt Lonny achteruit op de vluchtstrook en haar hoofd slaat met een klap tegen de geopende deksel van de beautycase. Bloed loopt uit haar neus en ze begint te huilen en te krijsen. "Kan het niet wat zachter daar achterin, ik probeer te rijden!" Geirriteerd drukt Lonny diverse malen op de claxon. "Stomme klootzak! Lompe boer!" krijst de ongelukkige blonde. Zonder ook maar een seconde na te denken trapt Lonny weer vol op de rem, hij stapt uit en rukt de rechterachterdeur open om de blonde aan haar lange gewafelde haar uit de auto te trekken en in de schamele bosjes langs de A15 te gooien. Even later vliegt ook de beautycase vanuit de auto in haar richting om met een klap op het asfalt terecht te komen. De vluchtstrook is bezaaid met lippenstiften en tubes moisturizer als de Mercedes weer vol gas achteruit wegscheurt. De tranen lopen over Melvins wangen. Hij kan zich ook niet langer inhouden en begint te bulderen van de lach. Binnen twee seconden ligt het complete viertal in een deuk en gaat de radio weer op tien om Isaac Hayes' 'Pursuit of the Pimpmobile' uit de boxen te duwen. Zonder verdere excessen bereiken ze de Cockpit club waar Francois Guillotine net een dikke witte envelop aan twee mannen met snorren en regenjassen in een blauwe Opel Kadett overhandigt. "Nog een prettige avond heren" zegt Francois terwijl hij een puntje aan zijn snor draait. De blauwe auto verdwijnt in de anonimiteit van de duisternis. "He Francois!" gilt Lonny vanuit het geopende raam. Met een sierlijke koprol duikt Francois achter een geparkeerde auto en gluurt met getrokken pistool voorzichtig over de motorkap. Het viertal gilt het weer uit van de lach als Francois ze herkent en trillend vanachter de auto vandaan kruipt. "Leuk jongens, heel leuk." Lonny parkeert de auto en het gezelschap werkt nog even een paar lijntjes naar binnen alvorens de louche gaybar in te verdwijnen. Michael Jacksons's 'Billy Jean' blaast uit de speakers en de tent is afgeladen met in leer geklede politie-agenten en bouwvakkers. Ook het zakenmannen type met ringbaardje is dominant aanwezig. Lonny en Francois verdwijnen linea recta door een rode deur naast het toilet met een grote sticker prive erop. Achter de deur bevindt zich het kantoor dat veel weg heeft van een controlecentrum op Cape Canaveral, maar dan bekleed met rood pluche. Er staan wel twintig monitors opgesteld welke verraden dat in elke hoek van de club camera's hangen. Zelfs de toiletten zijn voorzien van camera's verborgen achter de spiegels. "Hoe bevalt je nieuwe Securius Security uitrusting?" vraagt Lonny terwijl hij de brand steekt in een dikke Monte Cristo uit het gouden kistje op het stalen bureau. "Ik kom zowat mijn kantoor niet meer uit." antwoord Francois enthousiast terwijl hij een puntje aan zijn snor draait. "Heb je Goldstein nog gesproken over die zaak volgende week." Lonny zuigt met alle macht aan de bruine staaf die niet echt lijkt te branden. "Alles is onder controle. Je krijgt alleen een boete en voorwaardelijk. Daar kom je niet onderuit anders krijgt het OM argwaan" Francois licht Lonny's sigaar bij met zijn Moto Guzzi zippo. "Dat is goed nieuws" mompelt Lonny al kauwend op de sigaar. "Goldstein vroeg hoe dat gedoe met dat nieuwe vriendinnetje is afgelopen; je kan nu beter een beetje uit de picture blijven. Als ze uit de school klapt kunnen we onze toekomstplannen wel vergeten" Francois slurpt in een teug de Pina Colada door het lichtgevend groene rietje naar binnen. "Geen probleem. Ze is een tijdje op vakantie zullen we maar zeggen". De heren grinniken begrijpend naar elkaar. De deur gaat open en Larry stapt binnen. "Heren" Larry schuift zijn pet naar achteren en trekt het oordopje, voorzien van microspeaker, uit zijn oor om het gelige oorsmeer er met zijn zakdoek af te vegen. "Waar is Theo?" Lonny poetst zijn bril met zijn overhemd. "Nah... die is thuis. Hij heeft hoofdpijn" Larry staart gebiologeerd naar de TV schermen. "Kut. Ik krijg nog geld van hem" Lonny zet zijn bril weer op en steekt de sigaar voor de derde keer aan. "Ja, wie niet.." Larry stopt het speakertje weer in zijn oor en staart nog steeds naar de TV's en ziet Melvin inmiddels op de bar staan met twee bikinimeisjes voor zich die aan zijn broek staan te sjorren. Al snel krijgen ze ruzie over wie nu de onderbroek uit mag doen en als een derde bikini zich aanmeldt heb je de poppen aan het dansen; de dames beginnen hysterisch om zich heen te maaien en aan elkaars haren te trekken. "Ah, aktie" merkt Francois opgetogen op. "Zal ik ze eruit pleuren..?" zegt Lonny wanhopig proberend zijn sigaar aan de gang te krijgen. "Nee, laat ze maar even... dat is leuk voor de jongens" zegt Francois geamuseerd. Dikke plukken blond haar vliegen over diverse monitors. Melvin heeft inmiddels zelf zijn onderbroek uitgetrokken en schud hevig zijn kont heen en weer op de bar. Tot grote blijdschap van vooral de mannen met de ringbaardjes. Weer is Lonnies sigaar uit. Gefrustreerd gooit hij hem in de hoek en steekt een sigaret op. "Moeten we niet eens gaan...?" Larry kijkt op zijn Rolex. "Ik wil dit nog wel even zien, en volgens mij is Melvin ook nog niet klaar." Het trio gilt het weer uit van de lach... Wordt vervolgd