FACE/OFF

Regie: John Woo Met: John Travolta, Nicolas Cage, Joan Allen, Nick Cassavetes, Gina Gershon Op het moment dat de nood het hoogst is en je denkt dat het nooit meer goed gaat komen, slaat John Woo terug. Ja, mensen, hij heeft eindelijk weer een goede film afgeleverd. Maar degene die denkt hier een kogelfestijn van Hard-Boiled-klasse aan te treffen, zit er goed naast (dat soort films maken ze niet in Hollywood, ook niet als de regisseur John Woo heet). Face/Off is geen goede film omdat het een feest van vliegend lood is, Face/Off is een goede film omdat het een goed geschreven actiefilm met goede acteurs is. Die combinatie is altijd het kenmerk van Woo's films uit zijn gloriejaren (1986-1992) geweest, de basis waar A Better Tomorrow en The Killer op steunden. Face/Off plaatst de Hollywood politiefilm in een sci-fi omgeving. In een nabije toekomst is de plastische chirurgie zo ver gevorderd dat het letterlijk mogelijk is iemands gezicht op een ander mens te zetten. Van deze optie maakt FBI-agent Sean Archer (Travolta) gebruik als hij undercover moet gaan in een gevangenis. Hij heeft na zes jaar eindelijk zijn grootste rivaal, de terrorist Castor Troy (Cage), uitgeschakeld. Enige probleem is, Castor heeft nog een verrassing achtergelaten in de vorm van een bom met gas die half LA kan uitroeien. De enigen die weten waar de bom zich bevindt, zijn Castor en zijn broertje Pollux Troy, en die laatste zit gevangen in de zwaarst bewaakte gevangenis van de USA. Met Castor in een zware coma besluit de FBI Travolta de gevangenis in te laten gaan om de informatie uit Pollux te halen. Maar Pollux zal nooit en te nimmer iets loslaten, tenzij het tegen zijn broer is. Leve de wetenschap, want Travolta en het vegeterende lichaam van Cage gaan onder het mes voor een letterlijke persoonsverwisseling. Het gezicht van Cage wordt op Travolta gezet, er wordt hier en daar wat vet weggezogen en voila: als twee druppels water. Travolta/Cage gaat de gevangenis in als zijnde Castor Troy. Edoch, het onmogelijke gebeurt: Cage wordt wakker uit zijn coma. Zonder gezicht, maar met persoonlijkheid intact. Het duurt niet lang voordat hij doorheeft wat er gebeurt is en hij besluit de rollen om te draaien: het verwijderde gezicht van Travolta ligt nog in bewaring, te wachten op diens terugkeer. Dokter erbij en klaar is Cage: terrorist is nu FBI-agent. Met Face Off heeft Woo zich eindelijk weer op een goed script mogen storten. Zijn Hollywood-debuut Hard Target was een simpel verhaaltje dat om zeep werd geholpen door het gruwelijk slechte spel van niemands favoriete Belg Jean Claude (en van Wilford Brimley die het accent van Van Damme moest imiteren en meteen de slechtste scene in de hele film afleverde) en nummer twee, Broken Arrow, was formulewerk met een nieuw record aan continuïteitsfouten. Woo's tv-pilot Once A Thief (hier uitgebracht als Violent Tradition) was alleen leuk vanwege de aanwezigheid van HK-acteur Michael Wong. Maar ook Woo zelf heeft inmiddels ingezien dat het zo niet verder kan. Dat hij eindelijk in zijn element is, blijkt vooral uit de hoeveelheid knipogen en verwijzingen naar zijn eigen The Killer. Face Off zit vol met visuele en stylistische schoonheid, maar de referenties naar Woo's eerdere meesterwerk springen het meest in het oog. Nicolas Cage als sluipschutter met kostuum en snorretje, Cage op het strand, de schietpartij tussen Cage en Travolta in een kerk, de veelvuldig door het beeld vliegende witte duiven; Woo heeft er weer zin in en wij met hem. In de stijl van Michael Mann's Heat (waar Face/Off op meerdere plaatsen aan doet denken) krijgen we twee topacteurs in de hoofdrollen, die zowel good guy als bad guy mogen zijn en zich met plezier op hun werk storten. De dames in het gezelschap hebben echter een stuk minder te doen. Wie Woo's werk kent zal weten dat vrouwenrollen nooit zijn sterkste punt zijn geweest, maar in Face/Off fungeren ze slechts als plotpunt. Joan Allen als Travolta's vrouw en Gina Gershon als de ex-vriendin van Cage zijn er om het verhaal verder te helpen en daarnaast weinig te doen. Dat is jammer, gezien het talent van beide dames, maar binnen het geheel van de film is het een detail. Dat is precies wat de tekortkomingen van Face/Off zijn: details, die nauwelijks effect hebben op het eindresultaat. Want dat staat zeer stevig in zijn schoenen. Tom