A HINT OF MAD Een van de opvallendste muzikale nieuwkomers in 1997 was de jonge Amerikaan Andrew Dorff. Voorheen bekend als het vriendje van Claire Danes of als het jongere broertje van acteur Stephen Dorff. Nu staat hij zelf 'in the spotlight' met een opvallende cd en dito shows. Na indrukwekkende optredens op Lowlands en Crossing Border, was hij onlangs terug in ons land voor een korte tour langs de clubs. Onverwacht trekt de tour maar weinig bezoekers, maar dat mag de pret niet drukken. Andrew en zijn band zijn gek op Nederland en spelen met tomeloos enthousiasme avond aan avond voor een handvol bezoekers. Een interview geven wil hij niet, hij staat de hele dag al de pers te wood. "but you can hang around with us if you like...." Dat doen we dan maar. Met Andrew Dorff denkt platenmaatschappij sony een goudmijntje in handen te hebben en dat blijkt wel uit de manier waarop hij behandeld wordt. Met zijn 20 jaar is hij niet meer dan een verwend jochie dat in alles zijn zin krijgt en daardoor in zijn eigen wereldje kan leven. Zijn te grote broek, kromme rug en onduidelijke gemompel vervolmaken zijn image. Zulke mensen krijgen altijd snel het etiket 'geniale gek' opgeplakt, maar als je een tijdje met hem omgaat blijkt hij met beide benen gewoon op aarde te staan. Ondanks dat doet hij er alles aan om zijn imago van wereldvreemde rockstar op te houden; roken zonder een trekje te nemen., veel drinken, maar zijn glas blijft veelal vol; rock & roll zonder excessen. "Do you know this cd?!" Vol enthousiasme laat hij een compilatie cd zien waar hij op staat. "It's so cool to be up there with this other bands." In Amerika en Engeland was zijn cd op dat moment nog niet eens uit, maar hier in Nederland stond hij al in menig jaarlijstje. Andrew is duidelijk onder de indruk dat hij hier al een kleine sterstatus heeft. Samen met gitaristen David en Justin vormt hij de spil van de band. Als ik informeer naar de nieuwe bassiste en drummer beginnen Justin en David te gniffelen. "Nevermind about them, it's the three of us that count!" Inderdaad worden de drummer en bassiste altijd op de achtergrond geplaatst. Tijdens de radiosessie voor Leidsekade Live staan ze naast het podium als er een akoestische set gedaan wordt. Ze mogen zelfs een dag eerder naar huis, terwijl er in London nog een show gespeeld moet worden. Ik vertel dat met name de show op Crossing Border een hoop indruk heeft gemaakt op de vaderlandse pers. "Yeah, it was cool..... did we do anything special?" "We used a drummachine", klinkt het uit de wc. "You see! We don't need any drummers!" "How did you find out about all the shows?" Als ik zeg dat zijn officiële internet site niet echt up-to-date is en dat er maar een show op werd vermeld, wordt zijn manager erbij geroepen; "KEVIN! Come Here! This guy tells me that my homepage is not o.k., can you fix it?" Een fax en telefoontje later wordt er een betere site beloofd en binnen 2 dagen staat er een inderdaad compleet vernieuwde homepage op internet (www.andrewdorff.com). Sony steekt een hoop tijd en geld in deze jongen. Het is te hopen voor ze dat het de moeite waard zal blijken. Een dag later in Eindhoven zien we de band een soundcheck doen. Andrew wordt bezig gehouden door een paar Belgische reporters en loopt een beetje verdwaast rond. Opvallend is hoe uitgelaten de band zich gedraagt als hij niet aanwezig is. Pas als hij voor de 'vocal-check' op het podium verschijnt, wordt de toon serieuzer. Het concert van die avond is een van de beste van de tour. Al blijft de show met krap 50 minuten aan de korte kant. Na shows van ruim een uur op Lowlands en Crossing Border is dat toch wel een domper voor de handvol geïnteresseerden. "I don't get it. We play the same songs...... maybe we play them faster...." Voorzichtig steekt Andrew een sigaar op. "What did you think of the shows?" Tsja, ik vond de laatste show heel erg goed, maar de rest was toch iets minder, zeker in vergelijking met de shows eerder dit jaar. "I thought they were beautiful!" zegt Andrew een beetje geërgerd. Hij kan duidelijk niet tegen kritiek. Dan begint hij plotsklaps over zijn eerste echte Amerikaanse tour. "We play on the opening night of the superbowl in San Diego!" Things are gonna be great!" De avond eindigt in een Ierse pub. Daar doet de band zich flink tegoed aan diverse alcoholische versnaperingen. Andrew blijft betrekkelijk nuchter. Terwijl de band in redelijk beschonken toestand de tent afbreekt, is hij zichzelf aan het promoten bij de Ierse eigenaar van de zaak. Die ziet wel wat in een aantal optredens in Ierland. "Great things are gonna happen, man....", mompelt Andrew als hij het pand verlaat, "...great things....." en hij verdwijnt in de regenachtige nacht. Die zien we vast nog wel eens terug. EDGAR KRUIZE Klik hier voor de homepage van de schrijver.